آموزش, اطلاع رسانی, تلفن بیسیم, تلفن بیسیم, سانترال, سانترال, مقایسه

PBX تلفن سانترال پاناسونیک چیست و چگونه کار می کند؟

PBX تلفن سانترال پاناسونیک

دهه های متمادی سیستم تبادل اطلاعات سازمانی خصوصی، بخش جدایی ناپذیر ارتباطات تجاری بوده است. این پکیج ها به جای اجبار به داشتن یک خط اختصاصی برای هر کارمند، به کاربران سازمان اجازه تبادل منابعی مانند خطوط تلفن را می دهد. ممکن است اصطلاح PBX به نظر قدیمی باشد اما سازمانها هنوز آن را به عنوان یک backbone برای ارتباطات صوتی سازمانی استفاده می نمایند.

PBX تلفن سانترال پاناسونیک چیست؟

ساختار ابتدایی PBX تلفن سانترال پاناسونیک متشکل از یک خط و ایستگاه های وابسته است. خطوط به آسانی به PSTN متصل می شوند که توسط یک سرویس دهنده پشتیبانی شده است. ایستگاه های دارای یک نقطه انتهایی مانند تلفن های رومیزی پاناسونیک، ماشین های فکس یا ترمینال کارت های اعتباری می باشند.

سازمان بدون داشتن یک PBX نیازمند خرید و نصب 200 خط سازمانی برای کارمندان است. در این حالت هزینه تماس مابین کارمندان یک اداره مانند هزینه تماس های خارجی به صورت دقیقه ای محاسبه می شود.
سازمان با نصب یک سیستم PBX قادر خواهد بود تا کارایی را افزایش داده و در هزینه ها صرفه جویی نماید. این پکیج با تماس سه یا چهار رقم، کارمندان را قادر به تماس با همکاران درون سازمان می نماید. این تماس ها ی داخلی نیازی به شارژ شدن و پرداخت هزینه ندارند. PBX تلفن سانترال پاناسونیک به کاربران اجازه به اشتراک گذاردن خطوط خارج سازمانی را نیز می دهد.

برای مثال ممکن است سازمان 20 تا 30 خط را خریداری نماید که این تعداد را می توان مابین 200 کاربر به اشتراک گذارد.
سیستم به راحتی کار خواهد کرد چرا که همه کاربران نیاز به برقراری تماس در یک زمان واحد را ندارند. تعداد خطوط محدودیتی را بر تعداد ماکزیمم تماس ها اعمال نموده و تعداد خریدهای تلفن سانترال به نیاز سازمان، حجم تماس و تاریچه تماس وابسته است. برای مثال یک مرکز سانترال پاناسونیک به نسبت یک فروشگاه خرده فروش نیاز بیشتری به خرید خطوط سانترال دارد.

اجزای سیستم PBX تلفن سانترال پاناسونیک:

PBX تلفن سانترال پاناسونیک عمدتا شامل اجزای زیر است:
1. یک باکس، محافظ یا جعبه برای پوشاندن بخش های داخلی تلفن سانترال
2. کنسولی برای صفحه سوئیچ های مخصوص کاربران، تا بتوانند تماس های ورودی و خروجی را برقرار نمایند.
3. کنترلر ها یا کامپیوترهایی برای پردازش داده های تلفن سانترال
4. خطوطی برای وصل نمودن PBX تلفن سانترال پاناسونیک به PSTN
5. کارتهایی برای سخت افزارهای چون سیستم منطقی، سوئیچینگ و پاور و سایر سخت افزارهای مورد نیاز برای عملکرد PBX تلفن سانترال
6. نقاط انتهایی خطوط که شامل تلفن های رومیزی، ماشین های فکس، کارتهای اعتباری، ترمینال ها و . . . می گردد.
7. هر ابزار دیگری که در هنگام ضرورت نصب می شود مانند صندوق های صوتی، گروه های تماسی و . . .

انقلاب سیستم های PBX تلفن سانترال پاناسونیک:

اولین سیستم PBX سانترال، نیازمند یک اپراتور انسانی بود و به صورت صفحه سوئیچ طراحی شده بود. وقتی که یک تماس خارج سازمانی برقرار می شد، تماس گیرنده باید ارتباط با بخش یا فرد مورد نظر را درخواست می نمود تا تماسش را وصل نمایند. به همین شکل، اگر کارمند سازمان قصد برقراری تماس را داشت اپراتور او را به هدف مورد نظر وصل می نمود. اگر سازمان حجم بالایی از تماس ها را داشت، اپراتورهای زیادی برای پاسخگویی به تماس ها نیاز بود.

با گذر زمان، صفحه سوئیچ های دستی جای خود را به بردهای الکترومغناطیسی دادند. آخرین مدل موجود از سیستم های PBX سانترال می تواند IPرا مدیریت نماید و به جای خطوط PSTN سنتی، به تلفن های رومیزی یا سایر نقاط پایانی خطوط سیپ SIP وصل شود. این سیستم های سانترال IP PBX نامیده می شوند.

مقایسه سیستم های PBX سانترال پاناسونیک در محل و سیستم های PBX سانترال پاناسونیک میزبانی شده:

ممکن است سیستم های PBX سانترال پاناسونیک در محل اداره یا سازمان یا در محل فراهم کننده سرویس قرار داده شده باشد. اگرچه دو اصطلاح در محل و میزبانی شده ممکن است با عنوان ویپ VoIP شناخته شوند مفهوم این کلمات ممکن است برای تلفن های وصل شده از طریق کابل نیز موجود باشد.

عمدتا شرکت های بزرگتر، سیستم های PBX سانترال خود را خریداری می نمایند در حالی که شرکت های کوچک تر ممکن است از سیستم centrex استفاده نمایند. بدین معنا که فراهم کننده سرویس PBX در اداره یا سازمان واقع می شود و مشتری را از دردسر نگهداری سیستم رها می گرداند.

امروزه میزبانی PBX تلفن سانترال معانی متفاوتی از centrex اصلی دارند. آنها با نام cloud PBX نیز نامیده می شوند چرا که همه عملکردهای آن ها از طریق اینترنت انجام شده و فراهم کننده سرویسی با چندین کلاینت همزمان است. می توان گفت این سرویس یک سرویس نرم افزار (SaaS) شبیه به ایمیل میزبان یا نرم افزار تولید محصول خواهد بود.

مقایسه سرویس های سانترال آنالوگ با IP PBX

سیستم های PBXابتدایی ماشین های آنالوگی بودند که نیاز به مدیریت و هدایت دستی یک شخص داشتند. این پکیج ها برای کار با مدارات و سوئیج هایی که در انتهای PSTN قرار داشتند، طراحی شده بودند.

خطوط مسی وصل شده به PBX با شبکه های عمومی و ارتباطات آنها باید توسط تکنیسین های شرکت مخابرات از لحاظ فیزیکی و سخت افزاری متصل شوند. به همین دلیل هر حالت ارتقا و توسعه در سیستم موجود نیازمند زمانی طولانی برای تکمیل بوده و اغلب یک بازه زمانی مشخص را می طلبد.
این سیستم ها از لحاظ تکمیل عملکرد و استفاده ساده بوده اما فاقد انعطاف یا توسعه بودند. اگرچه ماژول هایی می توانستند برای توسعه ویژگی های سیستمی اضافه گردند اما امکان مجتمع نمودن آنها با کانال های ارتباطی دیجیتال مانند پیام مستقیم، اشتراک گذاری صفحه و سایر تکنولوژی های مدرن وجود نداشت.

هر تغییری در سیستم زمان بسیار زیادی برای پیکربندی و سازماندهی داشت که نیازمند متخصصان داخلی سیستم بود.

پکیج های مدرن IP PBX منعطف تر و قابل تطبیق تر هستند. به جای خطوط مسی که توسط PBX به PSTN وصل می شوند از خطوط سیپ SIP برای تماس از طریق IP استفاده می نمایند. تماس های صوتی از طریق اینترنت مستقیم بوده و داده های شبکه یکسانی را استفاده می نمایند که قبلا برای استفاده از آیتم هایی مانند اشتراک سند یا آپلود فایل مورد استفاده بودند. هر تکنولوژی IP PBX مدرن با یک رابط کاربری عمومی یا یک صفحه آنلاین برای تنظیمات پیکربندی همراه است.

در این سیستم بدون نیاز به حضور تکنیسین شرکت مخابراتی، عملیات انتقال، اضافه نمودن و حذف می تواند در کمترین ساعت انجام شود. در این سیستم میزبان یا cloud PBX ، درخواست خطوط اضافی از پشتیبان بسیار راحت بوده و حداکثر چند ساعت زمان می برد.

با استفاده از امکان برقراری تماس از طریق IP، سیستم PBX ویژگی ها و ست های ابزاری بسیاری را به سیستم خود اضافه نمود. امکانات دیگر مانند تماس تصویری، ارسال فکس، پیام مستقیم و . . . اضافه گردید تا عملکرد بهتری که متناسب با فرایندهای تجاری روز باشد را در بر داشته باشد.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *